Efna og eðlisfræði
Hamskipti
Efni geta skipt um ham. Hamur efnisins fer eftir hita efnisins. Vatn getur verið í storkuham, þá kallast í, vökvaham, þá kallast það vatn, loftham, þá kallast það gufa. Ef ís er bræddur beytist hann úr storkuhami í vökvaham, vatn. Þetta kallast hamskipti. Ef við kælum vatnsgufu þéttist hún og breytist úr loftham í vökvaham, vatn. Ef vatn er kælt svo það frýs skiptir það um ham. Ef vatn er hitað svo það gufi upp skiptir það um ham. Efni getur verið fast, fljótandi eða loftkennt eftir því hversu heitt það er. Þegar hitinn breytist skiptir efnið um ham. Vatn til dæmis í fast efni þegar það er kalt (ís) og í loft þegar það er heitt (gufa). 
Bræðslumark-suðumark
Hvert efni skiptir um ham við ákveðinn hita. Þannig á hvert efni sér ákveðið bræðslumark og ákveðið suðumark. Hægt er að þekkja efni í sundur á því að þau eiga sér mismunandi bræðslumark og suðumark. Ál bráðnarvið liðlega 600°C, vax bráðnar við 50°C og kvikasilfur fer úr storkuham í vökvaham við -38,9°C. Með því að breyta hita má framkalla hringrás hamskipta. 
Hitaþensla
Efni þenst yfileitt ú þegar það hitnar en dregst saman ef það kólnar. Þetta starfar að því að þegar efnið hitnar verður hreyfing sameindanna meiri og hraðari. Sameindirnar þurfa því meira rými en það veldur því að hlutirnir þenjast út. 