Vikan
Á mánudaginn í þessari viku kom gestafyrirlesari, Elsa Ingjaldsdóttir, og var með fyrirlestur um vatn. Í gær (fimmtudag) vorum við nokkur sem tókum prófið, en flestir ákváðu að taka það frekar á mánudaginn se var í boði út af því að margir héldu að það væri á mánudaginn vegna misskilnings. Í dag megum við svo velja um að blogga eða horfa á fræðslumynd.
Vatn
Íslendingar eru mjög heppnir með vatnið sem við eigum. Það er vegna þess að vatnið hefur oftast runnið langa leið í gegnum berg. Á þeirri leið hreinsast vatnið mikið en það verður líka fyrir vikið mjök basískt vegna þess að bergið hér á landi er svo basískt. Vatnið okkar er líka mikið basískara en vatn í öðrum löndum. Hjá okkur er sýrustigið oftast í kringum 8,5pH og það telst mjög gott, en samkvæmt útlenskum mælikvörðum er það ekki gott. Ástæðan fyrir því er að ef sýrustigið er
orðið svona hátt í útlöndum verður leiðnin meiri sem gerir það að verkum að vatnið verður ekki gott. Leiðni er mæling á uppleystum efnum í vatninu, eins og t.d. klór. Á Íslandi viljum við helst hafa vatnið undir 100µ (sem er mælikvarði fyrir leiðni) en á flestum öðrum stöðum er miðað við að hafa það undir 4000µ. Leiðnin er mæld með rafmagni, því meira rafmagn sem er í vatninu því meiri er leiðnin.
Vatn er matvæli og því þarf heilbrigðiseftirlitið að skoða vatnsbólin reglulega. Þegar þau gera það skoða þau ýmislegt í tengslum við gæði vatnsins og bólsins. Það var
- Staðsetning
- Leiðni
- Sýrustig
- Örverur
- Hitastig
Það er mjög mikilvægt að hafa staðsetninguna í huga þegar vatnsból er gert. Það má alls ekki vera staðsett þar sem einhver mengun getur komið í það. Best væri að hafa það á stað þar sem ekkert er gengið um og ekkert getr raskað því.
Helst viljum við hafa hitastigið á vatninu rétt yfir frostmarki, af sömu ástæðu og við geymum matinn okkar inni í ísskáp. Við það hitastig eiga örverur erfitt með að lifa og fjölga sér, sem er gott fyrir gæði vatnsins.
Margar örverur geta verið í vatni, sumar gera ekki neitt, en sumar geta valdið sjúkdómum. T.d. er ein örvera sem er í vatni o gleitar að andafótum. Ef hún finnur þá fer hún svo upp öndina og inn í heila og að lokum út um nefið. Þegar hún kemur út er heilinn í öndinni orðinn nokkuð götóttur. Stundum ruglast örveran og fer í hendur eða fætur á fólki. Hún kemst þá reyndar ekki upp í heila heldur stoppar einhversstaðar í hendinni eða fætinum, en þar veldur hún útbrotum.
Hér er síða sem getur komið sér vel ef einhverjum langar að vita meira um vatn.
Leave a Reply